Cha mi!

Ok vooruit met de geit. Mijn plan was om dit verhaal vorig weekend te schrijven, maar kwam er steeds niet van. Deze week ben ik al 3 keer begonnen en steeds weer weg gelegd. Dus nu gaan we er echt aan geloven!

Ik heb nu 2 weken les geven erop zitten en het is heerlijk! Ik kan lekker juffen, zonder dat er een kritische stagebegeleidster naar me staart. Ik kan met de kids knuffelen. Ik kan ze blij maken. Ik kan ze boos maken door ze niet op tijd de beurt te geven waardoor ze denken dat ze worden overgeslagen (haha dat is best grappig). Ik kan ze troosten. Achter ze aan rennen, watergevechten houden, met ze zingen en de macarena dansen. Wat wil een mens nog meer??

Nou, wat een mens nog meer wil, is je niet continu schuldig voelen dat jij het geluk hebt gehad om in een welvarend land te zijn geboren. In Nederland wordt door ouders misschien wel geklaagd dat de school van hun kinderen nog geen digiboard heeft aangeschaft. In Cambodja hebben de kinderen welgeteld 2 outfits die ze de hele week dragen en plastic supermarkttasjes als schooltassen. Hun tanden zijn rot en in hun kleding zitten gaten. En klagen doet hier niemand. Daarnaast zijn de kinderen zó blij! Ze zijn gemotiveerd om iets te leren (op een paar typische 10jarige meisjes na die snotapen zijn en treuzelen tot en met) wat al een gigantisch verschil is met de kinderen in Nederland. In Nederland zijn we zo verwend dat school en goed onderwijs een verplichting is en dan is het snel saai. Deze kinderen hebben maar een halve dag public school en vinden het fantastisch als ze dan naar de Greenway School mogen. Gisteren hadden de kinderen een vrije dag van Khmer school en 2 kinderen die bij mij in de ochtendklas zitten, kwamen in de middag opnieuw. Dubbel!! Vinden ze leuk.

Dus ja, ik vind het super leuk om hier les te geven, maar soms is het wel een struggle om de cultuurshock los te laten. De kinderen zijn namelijk wel happy.

Verder ben ik vorig weekend thuis gebleven en heb ik gechilld en zijn we met een hele groep naar een zonsondergang gaan kijken. Eerst zouden we naar een tempel gaan, dus ook al was het mega heet, ik trok toch maar een lange broek aan en had een sjaal meegenomen voor over mijn schouders. Ook had ik slippers aan want die moet je toch uit doen in de tempel en daarna zouden we chillen. Beetje jammer dat niemand had verteld dat we naar een tempelruïne gingen in de jungle. Dus daar ging ik (ik, Chiara, haat aan bosjes en beestjes), op mijn slippers, door de jungle... zie je het voor je? Ik ook. Ik heb dus snel wat foto's genomen en toen ik overal vieze grote mieren op bomen zag en sprinkhanen uit het pad zag springen waar ik net op wilde gaan staan, ben ik zo snel als ik kon (op slippers naar beneden klimmen) weer weg gegaan. Wachten bij de auto leek me veiliger. Iets heeft me ook door mijn broek heen gebeten. Geen idee wat het was, maar heb het maar wel meteen uitgezogen. Daarna was er niks meer aan de hand. Vervolgens zijn we onderweg naar het uitkijkpunt nog gestopt om waterbuffels te zien langs lopen. Was leuk! Daarna gingen we bij een echte tempel aan een meer naar de zonsondergang gaan kijken. Zo mooi! Heb er een timelapse van gemaakt dus heb niet echt veel foto's van de zonsondergang zelf, maar wel vlak ervoor van de mooie lucht.

Deze week dacht ik dat ik alleen les moest geven, maar een Nederlands meisje is me komen joinen. Heel gezellig! Wat ik de kinderen trouwens leer zijn kleuren, vormen, een aantal woorden (teddybear, jumprope, yoyo, scissors, glue. Dat soort dingen) en een paar zinnetjes zoals "How old are you?". Oh en de titel slaat trouwens op wat de kinderen zeggen als ze aan de beurt willen zijn om iets op het bord te schrijven. Cha is de afkorting van teacher. En als ze iets niet begrijpen zeggen ze met een pruilmondje: "Cha mi no" Vrijdag is altijd testdag en de kinderen van vanochtend hebben de test niet zo goed gemaakt... misschien was het toch te moeilijk voor ze of moet ik wat meer herhalen. Of door de hitte van deze week zijn hun hersenen gefrituurd. Zou makkelijk kunnen, want de gevoelstemperatuur lag hier de hele week rond de 44 graden. Niet te doen. Gelukkig hebben we gisteren een donderbuitje gehad waardoor het nu iets is afgekoeld naar een graad of 30.

Vanmiddag ga ik naar Siem Reap om morgenochtend Angkor Wat bij zonsopgang te zien. Om 3 uur 's nachts de wekker, jeuj. Volgende week is alweer mijn laatste week hier, daarna ga ik een weekend naar Phnom Penh en daarna start de "echte reis" en ga ik naar Vietnam. Ik zal mijn lonely planet eens openslaan om te lezen wat daar te doen is haha! En ik zal mijn best doen om het volgende verhaal iets eerder te plaatsen ;)

Hoop dat jullie allemaal de storm hebben overleefd? Fijne carnaval iedereen! Drink een biertje en doe een hosje voor mij!

Liefs